Opera włoska

Od 1597 roku opera rozwijała się we Włoszech, a następnie rozprzestrzeniła się po całej Europie. Jednak to włoscy kompozytorzy, tacy jak Claudio i Alessandro Scarlatti, długo pozostali najbardziej wpływowymi twórcami nowej formy artystycznej. Tkwiąca swoimi korzeniami w tradycji literackiej, opera dopiero po pewnym czasie przekształciła się w formę rozrywki o wybitnie muzycznym charakterze. Stało się tak, kiedy straciły na znaczeniu recytatywy - śpiewy deklamacyjne służące do przedstawienia akcji scenicznej - a podstawowym środkiem wyrazu sztuki operowej stały się arie. Aria (dosłownie oznaczająca „powietrze") jest pieśnią solową, w której śpiewak snuje swoje refleksje nad nieuchronnością i okrucieństwem losu. Z istoty swojej melodyjne, arie stanowiły „gwóźdź programu'' przedstawień operowych i były zwykle umieszczane na końcu każdej sceny.