Recytawy

Recytatywy spełniały funkcję dialogów. Jeżeli ich zadaniem było jedynie posunięcie akcji do przodu, towarzyszyło im kilka akordów zagranych na klawesynie; jeżeli natomiast niosły one silny ładunek emocjonalny, w akompaniamencie brała udział cała orkiestra. Od XVIII wieku obowiązywała aria da capo, czyli aria 3-częściowa, gdzie dwukrotne odśpiewanie części podstawowej, przedzielone było częścią kontrastującą. Powtórzenie części podstawowej było zbędne z dramatycznego punktu widzenia i służyło wyłącznie popisom wokalnym solisty. Słynni śpiewacy dokładali wielu starań, żeby coraz bardziej upiększać swoje partie, czyniąc z nich małe arcydzieła, rzucające na kolana publiczność operową. Największymi gwiazdami byli kastraci, śpiewacy, którzy zostali wykastrowani w dzieciństwie. Dzięki temu mogli zachować swój wysoki głos - sopran - który w połączeniu z męską siłą pozwalał uzyskiwać zdumiewające efekty wokalne. Do najbardziej uwielbianych gwiazd operowych należał kastrat Farinnelli (1705-82).