Rossini

Pomimo wspaniałych osiągnięć wcześniejszych stuleci, XIX wiek określany jest mianem złotego wieku opery włoskiej. Pierwszym wielkim twórcą tego okresu był Gioacchino Rossini, niezwykle płodny geniusz, który odnosił sukcesy zarówno na polu opery poważnej jak i komicznej. Obecnie melomani preferują jego utwory komiczne, przede wszystkim Wloszkę w Algierze (1813) i Cyrulika sewihkiego (1816) - jego najbardziej znane dzieło, które powstało w niespełna dwa tygodnie. W sposób dla siebie charakterystyczny, Rossini wykorzystał w tym utworze fragmenty swoich wcześniejszych dzieł. W 1824 roku Rossini przeniósł się do Paryża - który stał się muzyczną stolicą Europy - gdzie komponował zarówno w stylu włoskim jak i francuskim. Wilhelm Tell jest zdumiewająco długim, ambitnym dziełem, powstałym na motywach legendy o szwajcarskim łuczniku. Długość tej opery sprawia, że rzadko wystawiana jest ona w całości, niemniej jednak jej uwertura (wstęp muzyczny, grany przed podniesieniem kurtyny) to popularny, „wiecznie młody" utwór.